home > PKD (Polycystic Kidney Disease)

PKD (Polycystic Nierziekte)

Woord vooraf

Onderstaand tekst is met toestemming van de eigenaar/spreker Leslie A. Lyons vanuit het Engels vertaald naar het Nederlands. Vertaling is verricht op initiatief van de Cattery Naastenbest.

PKD (Polycystic Nierziekte)

Polycystic nierziekte (PKD) is een goed gedocumenteerde aandoening bij huiskatten. De cystic nierziekte kan sporadisch in iedere populatie van katten voorkomen, maar het vroege begin en de tweezijdige presentatie zijn een kenmerk van de erfelijke vorm. PKD is geen nieuwe ziekte en komt al meer dan 30 jaar in de literatuur voor. De erfelijke vorm van PKD kan aanvankelijk niet bij Perzen als nieuwe mutatie zijn voorgekomen, maar misschien bij willekeurige gefokte katten. Het fokken van om het even welk ras veroorzaakt een sterke lijn van inteelt, vaak gevolg van het gebruik van populaire katers of poezen, en een verminderde toevloed van nieuwe genen als resultaat van het stoppen met het uitkruisen Al deze normale manieren van fokken kunnen onbewust een schadelijk gen de gelegenheid bieden om in aantal in een populatie toe te nemen. Helaas, PKD laat geen duidelijk klinisch beeld zien totdat de katten voor de fok zijn gebruikt en het klinisch beeld is gelijk aan één van de meest voorkomende doodsoorzaken van iedere kat, de nierinsufficientie. Daarom heeft PKD gemakkelijk ongemerkt zich vele jaren kunnen verspreiden onder het ongelukkige Perzische ras. Om het even welk ras dat met opzet of bij toeval is ingekruist met de Pers moet zich zorgen maken over PKD. Bij perzen is de ziekte aangetoond dat het hier gaat om één enkel autosomal dominant gen dat wordt geërft. Er wordt geschat dat meer dan 37% van de Persen PKD heeft, een ras dat bijna 80% van de kattenliefhebbers vertegenwoordigde. Maar veel catteries hebben het percentage kunnen verminderen door de toepassing van het ultrasone onderzoek en het verbeteren van de fokprogramma’s.

Genetica

Het vroege begin, het tweezijdige voorkomen (beide nieren), en de veelvoudige cysten zijn symptomen van een erfelijke ziekte. De niercysten van PKD verschijnen vroegtijdig, over het algemeen vóór 12 maanden, maar de nierinsufficiente doet zich later voor, daarom wordt PKD als een vroeg begin van nierziekte beschouwd. Bij het fokken van raskatten, wordt PKD geërft als autosomal dominante aandoening. Dit impliceert dat één exemplaar van het gen nodig is om PKD te veroorzaken. Over het algemeen, zal 50% van de nakomelingen van PKD positieve katten PKD erven. Een positieve kat kon potentieel voor PKD homozygoot zijn, dus zouden alle geproduceerde nakomelingen PKD hebben. Men denkt dat het aantal katten die voor PKD homozygoot zijn niet groot is, en de homozygote vorm zou in utero dodelijk zijn of zeer sterk aanwezig kunnen zijn op een zeer vroege leeftijd. Verder onderzoek is nodig om de gevolgen van de homozygote aandoening te bewijzen. Hoewel het PKD gen dominant is, zal de volledige genetische samenstelling van de kat de ziekte nog beïnvloeden. Het is onbekend waarom sommige katten ernstiger aangetast zijn dan anderen en waarom de minder aangetaste katten ernstig aangetaste katten en vise versa kunnen produceren. De studie van bepaalde lijnen en families zullen helpen om deze vragen te beantwoorden. Om de een of andere reden, kunnen bepaalde katten het gebrekkige gen geërft hebben maar de ziekte is niet aanwezig. Dit is waarschijnlijk toe te schrijven aan de interactie van andere genen bij de kat. Maar wij hebben geen goede raming van hoe vaak dit bij katten voorkomt, zelfs niet van andere diersoorten. De menselijke aandoening heeft 100% doordringendheid. De aangetaste katten zouden niet uit katten moeten ontstaan die voor PKD negatief zijn. Verscheidene situaties moeten worden overwogen voorafgaand aan het in twijfel trekken van de erfelijkheid of de doordringendheid van PKD.

Zijn de vader en de moeder absoluut correct?

Het testen van DNA kan worden gebruikt om ouderschap te bevestigen.

Was het ultrasone onderzoek: nauwkeurig uitgevoerd?

Was de leeftijd van de kat meer dan 6 - 8 maanden ? 
Zat de kat stil tijdens het onderzoek ? 
Was de persoon die de ultrasone test uitvoerde goed gekwalificeerd? 
Werd het correcte materiaal gebruikt? 
Hebt u de correcte testresultaten van de juiste kat?

Mens & Muizen PKD

Verscheidene vormen van de polycystic nier ziekte zijn bekend bij mensen en muizen. Een uitstekende Site om te gebruiken bij PKD onderzoek is "Mendeliaanse Overerving bij de Mens" te gebruiken. Een onderzoek zal hier alle bekende erfelijke aandoeningen bij mensen en uitgebreide achtergrondinformatie en verwijzingen voor elk type van nierziekte laten zien. De vier aandoeningen die het meest lijken op de kattenaandoening zijn hieronder vermeld. Of een aandoening bij de mens dominant is, zoals bij katten, kan een goede aanwijzing zijn welk gen onderzoeken, maar alle genen zouden moeten worden overwogen.

POLYCYSTIC ZIEKTE 1 VAN DE NIER; PKD1

Dit was het eerste gen dat voor PKD werd gevonden en zit op menselijk chromosoom 16p13.3-p13.12, muischromosoom 17. Deze aandoening wordt ook bedoeld als ADPKD (autosomal dominante PKD). Dit gen is geïsoleerd in mensen en muizen en de exacte mutaties zijn bekend.

POLYCYSTIC ZIEKTE 2 VAN DE NIER; PKD2

Dit was het tweede gen dat voor PKD werd gevonden en zit op menselijk chromosoom 4q21-q23, muischromosoom 5. Deze aandoening is ook autosomal dominant bij mensen. Het PKD2 gen is geïsoleerd in mensen en muizen en de mutaties die de aandoening veroorzaken zijn bekend.

POLYCYSTIC ZIEKTE 3, AUTOSOMAL DOMINANT VAN DE NIER; PKD3

Van deze vorm van PKD is minder bekend. De plaats van het gen is niet bepaald en het gen is niet geïsoleerd in enige vorm

POLYCYSTIC NIER EN LEVERZIEKTE 1; PKHD1

Deze vorm van PKD is autosomal recessief bij mensen (ARPKD) en is gevonden op menselijk chromosoom 6p21.1-p12. Dit gen is nog niet gevonden in mensen of muizen.

Rassen

PKD komt veel voor bij het Perzische ras en de rassen die verwant zijn met de Pers of hen in hun het fokkenprogramma's gebruikt. De voorbeelden omvatten: Exotics, Himylayans, Amerikaanse Shorthairs en Scotish Fold. Anderen rassen kunnen bij toeval PKD op gepakt hebben door een toevallig gebruik van of rasechte of willekeurige fok welke de erfelijke vorm van PKD had. Recent hebben wij Ragdolls ontdekt die voor PKD positief zijn. Wij hebben geen PKD in Noorse Boskatten, Chartreux, Amerikaanse Wirehairs, Maine Coons en Birmans gevonden, maar wij hebben een beperkt aantal katten van slechts enig of weinig catteries onderzocht.

Klinische Presentatie

De cysten kunnen in het ontwikkelende foetus aanwezig zijn. De cysten kunnen zich in grootte van 1 mm tot meer dan 1 cm uitstrekken en groter en talrijker worden met het stijgen van de leeftijd. De aanwezigheid van blaasnieren kan vanaf de leeftijd van 6 tot 8 maanden door ultrasone technieken worden bepaald en de diagnose is over het algemeen zeker bij één tot twee jaar. Deze ultrasone evaluaties hebben een 91% gevoeligheid en 99% specificiteit bij 9 maanden Dit betekent dat er een foutkans is bij de bepaling of een kat postitief is, maar als de ultrasone weergave erop wijst dat de kat positief is, zouden deze resultaten uiterst nauwkeurig moeten zijn. Sommige cysten kunnen in utero worden ontdekt! De gemiddelde leeftijd voor nierdysfunctie, niet uitval, is 7 jaar voor katten met PKD. Zonder de weergavetechnieken, zouden katten vele jaren niet gediagnostiseerd voor PKD rond lopen. Andere klinische bevindingen hebben levercysten aangetoond. De klinische tekens zijn niet-specifiek maar algemeen voor katten met nierdysfunctie, die omvat: de depressie, anorexia, verminderde eetlust, polyuria, polydypsia, en gewichtsverlies.

Klinisch Beheer

Er is geen behandeling beschikbaar en het klinische beheer wordt ontworpen om of niermislukking en secundaire voorwaarden te verhinderen of te minimaliseren die van slechte nierfunctie het gevolg zijn. De diëten die de nierfuncties minder belasten kunnen worden overwogen. De medicijnen en de klinische behandelingen die aan de nieren belasten zouden moeten worden vermeden. Wij hebben duidelijk van de PKD klinieken gezien dat de fokkers een sterke cattery kunnen handhaven door langzaam de PKD te elimineren. Bij veel van de terugkerende catteries daalt het aantal PKD incidenten drastisch. Ook bij mensen komt PKD voor, daarom moet onderzoek bij de mens naar nieuwe therapieen van dichtbij gevolgd worden. De tyrosine kinase inhibitors worden momenteel nader onderzocht.

De Jacht op het gen en het PKD Onderzoek

De uitgebreide klinische diagnostiek en het klinisch beheer is in onderzoek bij een grote kattenkolonie van Perzische oorsprong bij de Universiteiten van de Staat van Ohio en van Kansas voor bijna een decennium. Deze studies zijn geleid door Drs. David Biller en Stephen DiBartola en heeft tot betrouwbare en robuuste diagnostische methodes en normen geleid. Drs. Biller en DiBartola zijn betrokkern geweest bij onderzoeken (Drs. Leslie Lyon en Marilyn Raymond) bij het Laboratorium van Diversiteit Genomic (LGD) van het Nationale Instituut van Kanker over verscheidene jaren betreffende de identificatie van kandidaatgenen voor katachtige polycystic nierziekte. De bloedmonsters, de rasinformatie en de ziektestatus zijn doorgegeven aan LGD om veranderingsonderzoek van kandidaatgenen te ontwikkelen. Dr. Lyons stelde een onderzoekbeurs aan de Stichting Winn in 1999 in werking en ontving de financiering voor het onderzoek in Maart 2000, na haar vertrek naar aan UCDavis. Onlangs, is het laboratorium van Lyon bij UC Davis succesvol met het identificeren van de mutatie die katachtige PKD veroorzaakt. Zie hieronder de test informatie.

Met de nadruk op voortdurend onderzoek naar katachtige PKD bij UC Davis

Verscheidene vragen over de katachtige PKD zullen onbeantwoord blijven. De geïdentificeerde mutatie moet bij Perzische katten wereldwijd en bij andere rassen worden bevestigd. Ook wijst de test niet op de ernst van de ziekte, daarom zullen ultrasone klankklinieken wereldwijd nodig blijven, om milde en ernstige katten te identificeren die zullen helpen om de gewijzigde genen van deze ziekte identificeren. Exemplaar van de Onderzoekbeurs van de Stichting Winn Exemplaar van 6 maanden rapport en vernieuwingstoelage aan de Stichting Winn Sluit aan bij het Project! De kattenfokkers en katteneigenaars kunnen op diverse manieren een bijdrage leveren aan het onderzoek naar PKD. Sommige fokkers hebben bloedmonsters, status PKD en stamboom informatie voor genetisch onderzoek afgegeven. Anderen hebben bloedmonsters van aangetaste katten voor mutatie onderzoek afgegeven. De nieren van overleden katten kunnen wordn geschonken voor de analyse door onderzoekers die met menselijke PKD onderzoek zijn belast. Samenwerkende eigenaars kunnen naar PKD klinieken gaan een groot deel van hun katten gratis of voor minimale kosten laten onderzoeken. Sommige individuen verkiezen om specifiek geld aan de Stichting Winn voor PKD onderzoek te schenken. Dit onderzoek is niet gericht op 1 ras of 1 vereniging!

Contacteer het laboratorium bij UCDavis als u in het deelnemen bij geinteresseerd bent: felinegenome@ucdavis.edu. De informatie voor het verzenden van steekproeven kan worden gevonden over deze website bij: De Protocollen van de Bemonstering en het Verschepen van DNA.

Klik hier voor een overzicht van adressen waar PKD getest kan worden.